icon icon Home
icon icon Accounts
icon icon Quick start
icon icon Symbols

لایه‌های بلاکچین چیست؟ لایه ۰، ۱، ۲ و ۳ و تفاوت آن‌ها

نویسنده
شهاب سهرابی
شهاب سهرابی
calendar آخرین بروزرسانی: 20 آبان 1405
watch زمان مطالعه 8 دقیقه

لایه‌های بلاکچین روشی برای توصیف معماری لایه‌ای اکوسیستم بلاکچین هستند. رایج‌ترین تقسیم‌بندی چهار لایه دارد: لایه ۰ زیرساخت، لایه ۱ شبکه اصلی، لایه ۲ مقیاس‌پذیری و لایه ۳ کاربرد. هر لایه مشکلی را حل می‌کند که لایه پایین‌تر به‌تنهایی از پس آن برنمی‌آید.

در این مقاله هر لایه را با نمونه‌های واقعی توضیح می‌دهیم، می‌بینیم تریلمای بلاکچین چرا باعث ساخته شدن لایه ۲ شد، رول‌آپ، لایتنینگ و سایدچین چه فرقی دارند و توکن‌های هر لایه از نگاه معامله‌گر چه جایگاهی دارند.

bookmark
نکته‌های کلیدی
  • لایه‌های بلاکچین معمولاً از لایه ۰ تا ۳ تقسیم می‌شوند: زیرساخت، شبکه اصلی، مقیاس‌پذیری و کاربرد.
  • لایه ۱ مانند بیت‌کوین و اتریوم تراکنش‌ها را نهایی می‌کند، اما مقیاس‌پذیری محدودی دارد.
  • لایه ۲ تراکنش‌ها را بیرون از شبکه اصلی پردازش می‌کند و برای امنیت به لایه ۱ تکیه دارد.
  • تریلمای بلاکچین می‌گوید امنیت، تمرکززدایی و مقیاس‌پذیری را نمی‌توان هم‌زمان کامل داشت.
  • توکن‌های لایه ۱ و لایه ۲ دو دسته متفاوت با ریسک‌های متفاوت در بازار کریپتو هستند.

لایه‌های بلاکچین چیست؟

لایه‌های بلاکچین سطوح مختلف یک اکوسیستم هستند که روی هم ساخته می‌شوند. لایه ۰ زیرساختی است که بلاکچین‌ها روی آن ساخته و به هم وصل می‌شوند. لایه ۱ خود شبکه اصلی است که تراکنش‌ها را ثبت و نهایی می‌کند. لایه ۲ روی لایه ۱ ساخته می‌شود تا تراکنش‌ها سریع‌تر و ارزان‌تر شوند. لایه ۳ هم جایی است که کاربر با اپلیکیشن‌ها کار می‌کند.

این تقسیم‌بندی یک استاندارد رسمی نیست و مرز لایه‌ها گاهی محل بحث است؛ اما برای فهم اینکه هر پروژه کجای اکوسیستم قرار دارد و چه مشکلی را حل می‌کند، ابزار بسیار مفیدی است.

لایه‌های بلاکچین از لایه ۰ تا لایه ۳ با نقش و نمونه‌های هر لایه
لایه‌های بلاکچین از لایه ۰ تا لایه ۳ با نقش و نمونه‌های هر لایه.
لایهنقش اصلینمونه‌ها
لایه ۰زیرساخت و ارتباط بین بلاکچین‌هاپولکادات، کازماس
لایه ۱پردازش، نهایی‌سازی و امنیت تراکنش‌هابیت‌کوین، اتریوم، سولانا، BNB Chain، کاردانو
لایه ۲مقیاس‌پذیری؛ تراکنش سریع‌تر و ارزان‌ترآربیتروم، آپتیمیسم، zkSync، لایتنینگ
لایه ۳کاربرد، اپلیکیشن‌ها و زنجیره‌های اختصاصیاپلیکیشن‌های غیرمتمرکز، زنجیره‌های Arbitrum Orbit

لایه‌های بلاکچین در یک نگاه

تریلمای بلاکچین؛ چرا به چند لایه نیاز داریم؟

تریلمای بلاکچین، اصطلاحی که ویتالیک بوترین، هم‌بنیان‌گذار اتریوم، رایج کرد، می‌گوید یک بلاکچین نمی‌تواند هم‌زمان در سه ویژگی امنیت، تمرکززدایی و مقیاس‌پذیری بهترین باشد. اگر شبکه بخواهد تراکنش‌های بیشتری پردازش کند، معمولاً به نودهای قوی‌تر و گران‌تر نیاز دارد و همین تعداد افرادی را که می‌توانند نود اجرا کنند کم می‌کند.

سایت اتریوم (ethereum.org) هم توضیح می‌دهد که اتریوم نمی‌تواند به‌راحتی زنجیره اصلی خود را مقیاس‌پذیر کند، چون باید امنیت و تمرکززدایی خود را حفظ کند. راه‌حل این بود که لایه ۱ روی امنیت و تمرکززدایی تمرکز کند و مقیاس‌پذیری به لایه ۲ سپرده شود.

تریلمای بلاکچین؛ امنیت، تمرکززدایی و مقیاس‌پذیری و جایگاه لایه ۱ و لایه ۲
تریلمای بلاکچین؛ امنیت، تمرکززدایی و مقیاس‌پذیری و جایگاه لایه ۱ و لایه ۲.

لایه ۰؛ زیرساخت و ارتباط بین بلاکچین‌ها

لایه ۰ پایه‌ای‌ترین سطح است: شبکه و پروتکلی که بلاکچین‌های لایه ۱ روی آن ساخته می‌شوند و از طریق آن با هم پیام و دارایی مبادله می‌کنند. به این قابلیت تعامل‌پذیری بین‌زنجیره‌ای می‌گویند. هدف لایه ۰ این است که هر پروژه مجبور نباشد امنیت و زیرساخت را از صفر بسازد.

مزیت این رویکرد آن است که زنجیره‌های جدید سریع‌تر راه‌اندازی می‌شوند و می‌توانند بدون واسطه متمرکز با هم دارایی جابه‌جا کنند. در عوض، موفقیت یک لایه ۰ به این بستگی دارد که چند زنجیره فعال واقعاً روی آن ساخته شوند و از آن استفاده کنند.

پولکادات و کازماس

در پولکادات، یک زنجیره مرکزی به نام رله‌چین وجود دارد و زنجیره‌های متصل به آن پاراچین نام دارند. طبق ویکی پولکادات (Polkadot Wiki)، پاراچین‌ها امنیت کل شبکه را به ارث می‌برند و از طریق قالب پیام XCM با هم ارتباط دارند.

کازماس رویکرد متفاوتی دارد. هر زنجیره در کازماس اعتبارسنج‌های خودش را دارد و زنجیره‌ها از طریق پروتکل IBC به هم وصل می‌شوند. به همین دلیل کازماس را «اینترنت بلاکچین‌ها» می‌نامند و ابزار Cosmos SDK ساخت یک زنجیره جدید را ساده‌تر می‌کند. تفاوت اصلی این دو، امنیت مشترک در پولکادات در برابر امنیت مستقل هر زنجیره در کازماس است.

لایه ۱؛ شبکه اصلی بلاکچین

لایه ۱ همان بلاکچین پایه است که تراکنش‌ها را پردازش، ثبت و نهایی می‌کند. بیت‌کوین، اتریوم، سولانا، BNB Chain و کاردانو نمونه‌های شناخته‌شده لایه ۱ هستند. هر لایه ۱ قوانین خود را دارد و بدون وابستگی به شبکه دیگری کار می‌کند.

لایه‌های ۱ با هم تفاوت زیادی دارند. بیت‌کوین بیشتر بر انتقال ارزش و امنیت تمرکز دارد، اتریوم بستر اصلی قراردادهای هوشمند است و شبکه‌هایی مثل سولانا و BNB Chain سرعت بالاتر و کارمزد کمتر را با تعداد محدودتر اعتبارسنج‌ها به دست می‌آورند. انتخاب هر شبکه یعنی انتخاب یک نقطه متفاوت روی مثلث تریلما.

اجماع، امنیت و توکن بومی

امنیت لایه ۱ از سازوکار اجماع آن می‌آید. بیت‌کوین از اثبات کار و استخراج استفاده می‌کند و اتریوم از ۲۰۲۲ به اثبات سهام و استیکینگ رسیده است. هر لایه ۱ یک توکن بومی دارد، مثل BTC و ETH، که برای پرداخت کارمزد تراکنش و تامین انگیزه اعتبارسنج‌ها به کار می‌رود.

مشکل مقیاس‌پذیری لایه ۱

مشکل اصلی لایه ۱ مقیاس‌پذیری است. بیت‌کوین به‌طور معمول حدود ۷ تراکنش در ثانیه و لایه ۱ اتریوم چند ده تراکنش در ثانیه پردازش می‌کند. وقتی تقاضا بالا می‌رود، کاربران برای جا گرفتن در بلاک بعدی رقابت می‌کنند و کارمزدها بالا می‌رود. شبکه‌هایی مثل سولانا سرعت بیشتری دارند، اما برای آن به سخت‌افزار قوی‌تر نودها تکیه می‌کنند که همان بده‌بستان تریلما است.

لایه ۲؛ راه‌حل‌های مقیاس‌پذیری

لایه ۲ مجموعه راه‌حل‌هایی است که روی یک لایه ۱ ساخته می‌شوند، تراکنش‌ها را بیرون از زنجیره اصلی پردازش می‌کنند و نتیجه را روی لایه ۱ تسویه می‌کنند. نتیجه، تراکنش‌های سریع‌تر و ارزان‌تر است، در حالی که امنیت نهایی همچنان به لایه ۱ گره خورده است.

نکته کلیدی، دسترسی‌پذیری داده است. رول‌آپ‌ها داده تراکنش‌ها را روی لایه ۱ منتشر می‌کنند تا اگر اپراتور لایه ۲ از کار بیفتد یا تقلب کند، هر کسی بتواند وضعیت حساب‌ها را بازسازی کند و دارایی خود را به لایه ۱ برگرداند.

رول‌آپ خوش‌بینانه و رول‌آپ دانش صفر

رول‌آپ‌ها صدها تراکنش را در یک دسته جمع می‌کنند و داده آن را روی اتریوم ثبت می‌کنند. رول‌آپ خوش‌بینانه، مثل آربیتروم و آپتیمیسم، فرض می‌کند تراکنش‌ها درست هستند و فقط در صورت اعتراض، اثبات تقلب بررسی می‌شود؛ به همین دلیل برداشت از پل اصلی آن به لایه ۱ معمولاً حدود ۷ روز طول می‌کشد.

رول‌آپ دانش صفر یا ZK، مثل zkSync و استارک‌نت، برای هر دسته یک اثبات ریاضی اعتبار می‌سازد که درستی همه تراکنش‌ها را نشان می‌دهد. این روش پیچیده‌تر است، اما نیازی به دوره اعتراض طولانی ندارد.

طرز کار رول‌آپ؛ جمع کردن تراکنش‌ها روی لایه ۲ و ثبت دسته و اثبات روی لایه ۱
طرز کار رول‌آپ؛ جمع کردن تراکنش‌ها روی لایه ۲ و ثبت دسته و اثبات روی لایه ۱.
ویژگیرول‌آپ خوش‌بینانهرول‌آپ دانش صفر (ZK)
روش اثباتفرض درستی و اثبات تقلب در صورت اعتراضاثبات اعتبار ریاضی برای هر دسته
برداشت به لایه ۱ از پل اصلیمعمولاً حدود ۷ روز دوره اعتراضپس از تایید اثبات، سریع‌تر
پیچیدگی فنیکمتربیشتر و پرهزینه‌تر در تولید اثبات
نمونه‌هاآربیتروم، آپتیمیسم، بیسzkSync، استارک‌نت، لینیا

مقایسه رول‌آپ خوش‌بینانه و رول‌آپ دانش صفر

شبکه لایتنینگ بیت‌کوین

شبکه لایتنینگ لایه ۲ بیت‌کوین است. در آن دو طرف یک کانال پرداخت باز می‌کنند و می‌توانند بی‌شمار پرداخت کوچک را بیرون از زنجیره انجام دهند؛ فقط باز و بسته شدن کانال روی بیت‌کوین ثبت می‌شود. سایت رسمی لایتنینگ (lightning.network) آن را شبکه‌ای غیرمتمرکز برای تراکنش‌های فوری و مقیاس‌پذیر معرفی می‌کند.

لایتنینگ برای پرداخت‌های کوچک و سریع مناسب است، اما محدودیت‌هایی هم دارد: نقدینگی هر کانال محدود است، پرداخت‌های بزرگ ممکن است مسیر مناسبی پیدا نکنند و نود کاربر باید آنلاین بماند یا از کیف پول‌هایی استفاده کند که این کار را برایش انجام می‌دهند.

سایدچین‌ها؛ آیا پالیگان لایه ۲ است؟

سایدچین یک بلاکچین مستقل است که با پل به شبکه اصلی وصل می‌شود، اما اجماع و اعتبارسنج‌های خودش را دارد. شبکه Polygon PoS معروف‌ترین نمونه است و اغلب لایه ۲ نامیده می‌شود، در حالی که از نظر فنی امنیت اتریوم را به ارث نمی‌برد. پل‌ها هم ریسک مهمی دارند؛ هک پل سایدچین رونین در ۲۰۲۲ بیش از ۶۰۰ میلیون دلار خسارت زد.

ارتقای دنکون و کاهش کارمزد لایه ۲

ارتقای دنکون اتریوم در ۱۳ مارس ۲۰۲۴ فعال شد و با معرفی «بلاب‌ها» در EIP 4844، هزینه ثبت داده رول‌آپ‌ها روی اتریوم را به‌شدت کاهش داد. ارتقای فوزاکا در دسامبر ۲۰۲۵ هم با PeerDAS ثبت و دریافت داده لایه ۲ را کارآمدتر کرد. نتیجه این ارتقاها، کارمزد بسیار پایین تراکنش در شبکه‌هایی مثل آربیتروم و بیس است.

لایه ۳؛ لایه کاربرد و اپلیکیشن‌ها

لایه ۳ جایی است که کاربر واقعاً با بلاکچین کار می‌کند. اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز، پروتکل‌های دیفای مثل یونی‌سواپ، بازی‌ها و کیف پول‌ها در این لایه قرار می‌گیرند و با قرارداد هوشمند روی لایه ۱ یا لایه ۲ اجرا می‌شوند.

در معنای فنی‌تر، لایه ۳ به زنجیره‌های اختصاصی گفته می‌شود که روی یک لایه ۲ ساخته می‌شوند، مثل زنجیره‌های Arbitrum Orbit. این زنجیره‌ها برای یک بازی یا اپلیکیشن خاص بهینه می‌شوند و کاربردپذیری و تعامل‌پذیری بیشتری فراهم می‌کنند.

برای درک بهتر، مسیر یک تراکنش را دنبال کنید: کاربر در یک اپلیکیشن لایه ۳ توکنی را مبادله می‌کند، این تراکنش روی آربیتروم به‌عنوان لایه ۲ پردازش می‌شود و چند دقیقه بعد همراه صدها تراکنش دیگر در یک دسته روی اتریوم به‌عنوان لایه ۱ ثبت می‌شود.

تفاوت لایه ۱ و لایه ۲

خلاصه تفاوت این دو لایه ساده است: لایه ۱ امنیت و نهایی‌سازی را فراهم می‌کند و لایه ۲ سرعت و هزینه پایین را. کاربری که با کیف پولی مثل متامسک کار می‌کند، می‌تواند دارایی خود را از طریق پل به یک لایه ۲ منتقل کند و تراکنش‌های ارزان‌تری انجام دهد، اما باید ریسک پل و قرارداد هوشمند را هم در نظر بگیرد.

معیارلایه ۱لایه ۲
نقششبکه اصلی و لایه تسویهپردازش تراکنش بیرون از شبکه اصلی
منبع امنیتاجماع و اعتبارسنج‌های خود شبکهتکیه بر امنیت لایه ۱ (در رول‌آپ‌ها)
سرعت و کارمزدکندتر و گران‌تر در زمان شلوغیسریع‌تر و ارزان‌تر
توکنتوکن بومی برای کارمزد و امنیتمعمولاً توکن حاکمیتی؛ کارمزد اغلب با توکن لایه ۱
نمونهبیت‌کوین، اتریوم، سولاناآربیتروم، آپتیمیسم، لایتنینگ

تفاوت لایه ۱ و لایه ۲ بلاکچین

آیا لایه ۲ همیشه به اندازه لایه ۱ امنیت دارد؟

نه لزوماً. در بسیاری از رول‌آپ‌ها، ترتیب‌دهنده (Sequencer) که ترتیب تراکنش‌ها را مشخص می‌کند هنوز توسط یک شرکت اداره می‌شود و قراردادهای شبکه با کلیدهای چندامضایی قابل ارتقا هستند. یعنی امنیت لایه ۲ علاوه بر لایه ۱، به طراحی و میزان بلوغ خود پروژه هم بستگی دارد. هرچه یک رول‌آپ این وابستگی‌ها را کمتر کند، به امنیت لایه ۱ نزدیک‌تر می‌شود.

انواع راه‌حل لایه ۲؛ رول‌آپ خوش‌بینانه، رول‌آپ ZK، کانال پرداخت و سایدچین
انواع راه‌حل لایه ۲؛ رول‌آپ خوش‌بینانه، رول‌آپ ZK، کانال پرداخت و سایدچین.

دو معنای «لایه» در بلاکچین

گاهی واژه لایه به چیز دیگری اشاره دارد: معماری داخلی یک بلاکچین واحد. در این نگاه، هر بلاکچین پنج لایه فنی دارد: لایه سخت‌افزار و نودها، لایه داده که بلاک‌ها و تراکنش‌ها را نگه می‌دارد، لایه شبکه که اطلاعات را بین نودها پخش می‌کند، لایه اجماع که درباره ترتیب تراکنش‌ها تصمیم می‌گیرد و لایه کاربرد.

این پنج لایه فنی با لایه‌های ۰ تا ۳ اکوسیستم فرق دارند. وقتی در یک متن به لایه‌های بلاکچین برمی‌خورید، اول ببینید منظور ساختار داخلی یک شبکه است یا جایگاه پروژه‌ها در اکوسیستم. برای مثال، وقتی از «لایه اجماع» اتریوم صحبت می‌شود، منظور بخشی از نرم‌افزار نود است که اثبات سهام را اجرا می‌کند، نه یک شبکه جداگانه در کنار اتریوم.

دو معنای لایه؛ لایه‌های اکوسیستم در برابر لایه‌های فنی درون یک بلاکچین
دو معنای لایه؛ لایه‌های اکوسیستم در برابر لایه‌های فنی درون یک بلاکچین.

توکن‌های لایه ۱ و لایه ۲ از نگاه معامله‌گر

در بازار کریپتو، توکن‌های لایه ۱ و لایه ۲ دو دسته معاملاتی متفاوت هستند. ارزش توکن لایه ۱ به استفاده از شبکه گره خورده است، چون برای کارمزد و امنیت لازم است. اما بسیاری از توکن‌های لایه ۲، مثل ARB و OP، بیشتر نقش حاکمیتی دارند و کارمزد آن شبکه‌ها اغلب با ETH پرداخت می‌شود.

برای معامله‌گر، نکات مهم شامل میزان فعالیت واقعی شبکه، رقابت بین زنجیره‌ها و برنامه آنلاک توکن است؛ آزاد شدن حجم بزرگی از توکن‌های قفل‌شده می‌تواند فشار فروش ایجاد کند. نوسان این توکن‌ها معمولاً از بیت‌کوین هم بیشتر است.

داده‌هایی مثل تعداد کاربران فعال، حجم تراکنش‌ها، کارمزد جمع‌شده و ارزش دارایی‌های قفل‌شده در هر شبکه، تصویر بهتری از جایگاه آن می‌دهند. اخبار ارتقای شبکه هم معمولاً پیش از اجرا در قیمت توکن‌ها منعکس می‌شود و پس از اجرا ممکن است واکنش برعکس رخ دهد.

دستهنمونه توکنکاربرد اصلیریسک‌های مهم
لایه ۰DOT، ATOMاستیکینگ و حاکمیت اکوسیستموابستگی به رشد زنجیره‌های متصل
لایه ۱ETH، SOL، BNB، ADAپرداخت کارمزد و تامین امنیت شبکهرقابت شدید بین شبکه‌ها و نوسان بالا
لایه ۲ARB، OP، POLحاکمیت و در برخی شبکه‌ها کارمزدآنلاک توکن و وابستگی به لایه ۱

توکن‌های هر لایه از نگاه معامله‌گر

تمرین با آرون گروپس

تمرین پیشنهادی: یک پروژه کریپتویی را که می‌شناسید انتخاب کنید و مشخص کنید در کدام لایه است، امنیت خود را از کجا می‌گیرد و توکنش چه کاربردی دارد. سپس روز فعال شدن یک ارتقای مهم شبکه، مثل دنکون، را روی نمودار ETHUSD پیدا کنید و واکنش قیمت را بررسی کنید.

هر ایده معاملاتی را پیش از معامله واقعی روی حساب دمو بیازمایید و اصول مدیریت سرمایه را در هر معامله رعایت کنید، به‌خصوص در بازار پرنوسان کریپتو.

نتیجه‌گیری

لایه‌های بلاکچین نشان می‌دهند هر بخش از اکوسیستم چه نقشی دارد: لایه ۰ زیرساخت و ارتباط، لایه ۱ امنیت و نهایی‌سازی، لایه ۲ مقیاس‌پذیری و لایه ۳ کاربرد. ریشه این ساختار، تریلمای بلاکچین است که اجازه نمی‌دهد یک شبکه همه چیز را هم‌زمان کامل داشته باشد.

شناخت این لایه‌ها کمک می‌کند تفاوت پروژه‌ها و توکن‌ها را بهتر درک کنید و ریسک‌هایی مثل وابستگی به پل یا آنلاک توکن را نادیده نگیرید. پیش از خرید هر توکن، بپرسید پروژه در کدام لایه است و امنیت و ارزش آن دقیقاً از کجا می‌آید.

پرسش‌های متداول

لایه‌های بلاکچین به زبان ساده یعنی چه؟

یعنی تقسیم اکوسیستم بلاکچین به چهار سطح: زیرساخت (لایه ۰)، شبکه اصلی (لایه ۱)، مقیاس‌پذیری (لایه ۲) و کاربرد (لایه ۳).

تفاوت لایه ۱ و لایه ۲ چیست؟

لایه ۱ شبکه اصلی است که تراکنش‌ها را نهایی می‌کند؛ لایه ۲ روی آن ساخته می‌شود و تراکنش‌ها را سریع‌تر و ارزان‌تر پردازش می‌کند.

آیا اتریوم لایه ۱ است یا لایه ۲؟

اتریوم یک لایه ۱ است؛ آربیتروم، آپتیمیسم و zkSync لایه‌های ۲ هستند که روی آن ساخته شده‌اند.

تریلمای بلاکچین چیست؟

این ایده که یک بلاکچین نمی‌تواند امنیت، تمرکززدایی و مقیاس‌پذیری را هم‌زمان در بالاترین سطح داشته باشد.

شبکه لایتنینگ در کدام لایه است؟

لایتنینگ یک راه‌حل لایه ۲ برای بیت‌کوین است که پرداخت‌ها را از طریق کانال‌های بیرون از زنجیره انجام می‌دهد.

sms-star

اعلان ریسک
این مقاله صرفاً جنبه آموزشی دارد و توصیه سرمایه‌گذاری محسوب نمی‌شود. معامله رمزارزها و ابزارهای اهرمی ریسک بالای از دست رفتن سرمایه دارد و عملکرد گذشته هیچ دارایی نشان‌دهنده نتایج آینده آن نیست.

ادامه خواندن
not-found
calendar 13 آبان 1405
rate banner
به این مقاله امتیاز بدهید

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

نه ممنون